ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:      باقیمانده عمر « این جهانی ما » شاید گرامی تر از آن باشد كه جز در تلافی ایام پیشین كهکتابخانه شخصی محمود زارع بتاراج رفته است؛ بگذرد! بقیه این عمر كوتاه هرگز تكافوی مؤاخذه این و آن را « به تقصیرات و اشتباهات» نخواهد كرد...

..... در هیچ بینشی ؛ در هیچ فلسفه ای ؛ در هیچ دیدگاهی ؛ در هیچ جهان بینی یی و در هیچ
ماوراء جهان بینی یی ؛ نمیتوان ردّ درست این حقیقت را نشان گرفت كه ؛ مدعی شده باشند: از یك موجود « فانی»  یا جمع موجودات فانی ؛ حادثه ای « باقی » حادث شود!

     نمی توان از « فانی » انتظار ایجاد « باقی » را داشت . چون در « امكان » فانی نیست. مع الوصف آثاری هستند از همین موجودات فانی كه « ماندگار » شدند یا میشوند و یا خواهند شد! چرا؟!

     بنظرم میرسد ( یقینا بنظرم میرسد ) كه؛ آن فانی موجد اثر( باصطلاح) باقی ؛ مویّد به تایید باقی بوده است و تایید باقی شامل آن فانی شده است.


     تا باقی لا قال كنُ ؛ فانی لا فیكون! این ضروری است و منطقی ؛ والا خسّتی در كار ایجاد و خلق نبوده است بلكه این سیستم چنین طراحی شده است.

     اینكه فانی ؛ نقش ابزار و واسطه را دارد؛ ابزاری كه در شمولیت ابزار شدن؛ ابزار صرف ( دیگر ) نخواهد بود؛ بلكه ارزشمند حقیقی است و منشاء این ارزش هم تآیید باقی است.

     از جهتی كه ابزار صرف است ؛ ارزشی در حد ابزار دارد و بس و از آنجهت كه دستی او را بحركت در می آورد و اثری را موجد میشود؛ ارزشی بمراتب بالاتر ( اولی تر ) از ابزار بودن صرف خواهد داشت.

     ارج و قرب فانی – بویژه در خلق و ایجاد – به اعتبار باقی است.

     این مخلص كلام این فانی بوده است.

كل من علیها فان و یبغی وجه ربك ذوالجلال والاكرام فبای آلاء ربكما تكذبان.

والسلام
انا عبد الرّب المحمود
زارع 12/12/83
چهارشنبه . ساری
http://www.mzare.ir



توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.