النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَ أَوْحَیْنا إِلى‏ مُوسى‏ وَ أَخِیهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما بِمِصْرَ بُیُوتاً وَ اجْعَلُوا بُیُوتَكُمْ قِبْلَةً

دوستان خدا نه بیم دارند نه حزن

از روى ظاهر بزبان تفسیر مؤمنان را بیت الخدمة مسجد و محراب است میگوید: آن را ساخته دارید، عبادت و خدمت ما را، و در آن معتكف نشینید طلب قربت ما را، و سود خود در آن جویید كه آن بازار آخرت است و شما بازرگانان و توحید رأس المال و اصل بضاعت و هر كس را سود بر اندازه بضاعت باشد، ...

شرط آنست كه چون روى به بیت الخدمة نهى و قصد مسجد و محراب كنى تا بحضرت نماز شوى
نخست باطن خود بآب توبه بشویى چنان كه ظاهر را به آب مطلق طهارت دادى
آن گه خواجگى و رعنایى و تكبر بر در مسجد از خود فرو نهى،
بنده ‏وار بسان بندگان شكسته و كوفته قدم عجز و نیاز در مسجد نهى سر در پیش افكنده، و زبان تضرع بگشاده، با دلى پر درد و جانى پر حسرت و چشمى پر آب با تشویر و با خجلت تكبیر بندى
در حال تكبیر كبریاء حق بدیده سر بدیده،
و بوقت قیام در خجلت گناه خود بمانده
و چون نام و كلام او بر زبان وانى نهاد تو بكلیت باید كه عین آگاهى گردد،
در ركوع همه عین تواضع شود، در سجود ادب حضرت بجاى آرد، و چنان داند كه در جوار قرب اوست، و در عین و نظر اوست، كه میگوید جلّ جلاله: وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ

چون سلام باز دهد همه بشارت و شادى بیند، چون توفیق این طاعت یافت و بحكم فرمان این خدمت بسر برد اینست كه اللَّه با موسى گفت: وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ
اى موسى قوم خود را گوى نماز بپاى دارید و شرط بندگى و فرمان بردارى در آن بجاى آرید
چون توفیق یافتید و حق خدمت گزاردید
شادى كنید برحمت من،
بنازید بفضل من،
گوش دارید بكرم من،
فخر كنید بفرمان من،
انس گیرید بیاد من،
پشتى دارید با نام من،
تكیه كنید بر ضمان من،
چشم دارید بر وعد من.

وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ
اى موسى بشارت ده ایشان را بعز رشاد و راست راهى و نكونامى در دنیا، و نعیم باقى و ملك جاودانى در عقبى،
از روى ظاهر بزبان تفسیر اینست معنى آیت

و بر زبان اشارت بر ذوق اهل معرفت
بیت الخدمة نفس عابدان است، بیت الحرمة دل عارفان است، بیت الصحبة جان عاشقانست.
خدمتیان را «جنات» و نهر ساخته ‏اند،
حرمتیان را فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ نهاده ‏اند،
صحبتیان را عِنْدَ مَلِیكٍ مُقْتَدِرٍ یافته‏ اند.

قوله: رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى‏ أَمْوالِهِمْ وَ اشْدُدْ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ ...
موسى كلیم در بدایت كار شبانى بود در كلیمى اللَّه تعالى بمقام مكالمتش رسانید برضاع اصطناعش بپرورد تاج اصطفا بر سرش نهاد هزاران معجزه در ید بیضا و عصاى وى آشكارا كرد
اما عهد وى عهد عدل بود، و روزگار وى روزگار قهر بود، چون دعوت كرد قوم خویش را و از ایمان ایشان نومید گشت بتكلم بدرگاه رب العزة شد از ایشان بحق نالید و بر ایشان دعاى بد كرد كه رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى‏ أَمْوالِهِمْ وَ اشْدُدْ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ الآیة.

رب العزّة دعاى وى اجابت كرد عدل خود بایشان نمود حكم قهر بر ایشان براند بر وفق دعاى موسى ایشان را فرا ایمان نگذاشت تا بوقت معاینه عذاب، و آن گه ایمان آورد فرعون در آن فورت لكن سود نداشت او را گفتند آلْآنَ وَ قَدْ عَصَیْتَ قَبْلُ

باز كه نوبت بمصطفى عربى رسید عهد وى عهد فضل بود و روزگار رحمت بود آن همه رنج از كفار قریش بوى رسید دندانش میشكستند، تیر در كامش مى ‏نشاندند نجاست بر مهر نبوت مى ‏انداختند، و سید (ص) دست شفقت و رأفت بر سر ایشان نهاده و دست ترحم و شفاعت بگشاده، كه
« اللهم اهد قومى فانهم لا یعلمون»
خداوندا راهشان نماى كه مى ‏ندانند،
عذر ایشان میخواهم كه مرا نمى‏شناسند،
رب العزّة خود دانست كه دل وى تنگ است، و رنج دل و اندوه وى بغایت رسیده، از درگاه عزت خویش بكمال لطف خویش او را مرهم نهاد و تسلّى دل وى را آیت فرستاد
فَإِنْ كُنْتَ فِی شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْكَ فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ
بر تأویل ایشان كه گفتند: ان ضقت به ذرعا فاصبر. فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ كیف صبر الانبیاء على اذى الاعداء. نظیره قوله: وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ یَضِیقُ صَدْرُكَ بِما یَقُولُونَ و قوله: قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَیَحْزُنُكَ الَّذِی یَقُولُونَ الآیة.
گل

متن و ترجمه آیات کریمه در النوبة الاولى
وَ أَوْحَیْنا إِلى‏ مُوسى‏ وَ أَخِیهِ پیغام دادیم بموسى و برادر او، أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما كه جاى بسازید قوم خویش را بِمِصْرَ بُیُوتاً بشهر مصر خانها وَ اجْعَلُوا بُیُوتَكُمْ قِبْلَةً و خانهاى خویش نماز جاى سازید، وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ و نماز به پاى دارید وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ (87) و مؤمنانرا بشارت ده.

وَ قالَ مُوسى‏ رَبَّنا موسى گفت خداوند ما إِنَّكَ آتَیْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ و دادى فرعون را و كسان او را زِینَةً وَ أَمْوالًا آرایش این جهانى و مالها فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا در زندگانى این جهانى رَبَّنا لِیُضِلُّوا عَنْ سَبِیلِكَ تا بى‏راه میشوند از راه تو رَبَّنا خداوند ما اطْمِسْ عَلى‏ أَمْوالِهِمْ مالهاى ایشان بستر مطعومهاى ایشان همه سنگین كن وَ اشْدُدْ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ و دلهاى ایشان سخت كن فَلا یُؤْمِنُوا تا بنگروند حَتَّى یَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِیمَ (88) تا عذاب دردنماى بینند.

قالَ قَدْ أُجِیبَتْ دَعْوَتُكُما اللَّه گفت پاسخ كرده آمد دعاى شما هر دو فَاسْتَقِیما بر رسالت و دعوت خویش هم چنان راست میروید وَ لا تَتَّبِعانِّ و نگر كه پى ‏نبرید سَبِیلَ الَّذِینَ لا یَعْلَمُونَ (89) براه ایشان كه نمى‏دانند.

وَ جاوَزْنا فرا گذرانیدیم بِبَنِی إِسْرائِیلَ الْبَحْرَ بنى اسرائیل را بدریا فَأَتْبَعَهُمْ بر پى ایشان ایستاد فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ فرعون و سپاه او بَغْیاً وَ عَدْواً با فزونى جویى و ستم كارى و اندازه در گذارى حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ تا آن گه كه آب بدهن وى رسید قالَ آمَنْتُ گفت بگرویدم أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِی آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِیلَ كه نیست خدا جز ازو كه گرویده ‏اند باو بنو اسرائیل وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ (90) و من از گردن نهادگانم اللَّه را.

آلْآنَ اكنون است وَ قَدْ عَصَیْتَ قَبْلُ و پیش از این سر مى ‏كشیدى وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِینَ (91) و از تباه كاران و بدكاران بودى.

فَالْیَوْمَ نُنَجِّیكَ بِبَدَنِكَ امروز ترا با سر آب آریم با این زره لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آیَةً تا پسینان را از جهانیان كه پس تو آیند عبرتى باشى و نشانى و وَ إِنَّ كَثِیراً مِنَ النَّاسِ و فراوانى از مردمان عَنْ آیاتِنا لَغافِلُونَ (92) از نشانهاى ما غافل ‏اند تا نشان ننمائیم ندانند و كه نمائیم نشناسند.

وَ لَقَدْ بَوَّأْنا بَنِی إِسْرائِیلَ جاى دادیم بنى اسرائیل را پس غرق فرعون مُبَوَّأَ صِدْقٍ جاى بسزاى نیكان براستى وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ و ایشان را روزى دادیم از روزیهاى پاك فَمَا اخْتَلَفُوا دو گروه نشدند حَتَّى جاءَهُمُ الْعِلْمُ تا آن گه كه بایشان علم رسید از خداى إِنَّ رَبَّكَ یَقْضِی بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ خداوند تو داورى برد میان ایشان روز رستاخیز فِیما كانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ (93) بپاداش دادن هر گروهى را در آن جداجد رفتن كه میرفتند.

فَإِنْ كُنْتَ فِی شَكٍّ اگر چنانست كه در گمانى مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْكَ اینچه فرو فرستادیم بتو فَسْئَلِ الَّذِینَ یَقْرَؤُنَ پرس از ایشان كه میخوانند الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ آن نامه كه پیش از تو فرو آمد لَقَدْ جاءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ آنچه بتو آمد از خداوند تو راست آمد و درست آمد فَلا تَكُونَنَّ مِنَ المُمْتَرِینَ (94) هان كه از گمان زدگان نباشى.

وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الَّذِینَ كَذَّبُوا بِآیاتِ اللَّهِ و نگر كه از ایشان نباشى كه سخنان خداى دروغ مى‏شمارند فَتَكُونَ مِنَ الْخاسِرِینَ (95) هان كه از زیان كاران نباشى.

إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ ایشان كه براستى و درستى بر ایشان برفت سخنان خداوند تو لا یُؤْمِنُونَ (96) به نخواهند گروید.

وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آیَةٍ  و اگر بایشان آید هر معجزتى و نشانى حَتَّى یَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِیمَ (97) تا آن گه كه عذاب دردنماى بینند.
گل

نکاتی تفسیری از النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ أَوْحَیْنا إِلى‏ مُوسى‏ وَ أَخِیهِ أَنْ تَبَوَّءا لِقَوْمِكُما ...
مفسّران گفتند عبادت گاه و نماز جاى بنى اسرائیل كنیسها بود و كلیساها و جز در آن كنیسها و كلیساها نماز نكردندى‏ و ایشان را جز در آن موضع معلوم نماز روا نبودى این خاصیّت امّت محمد است كه هر جایى و بهر بقعتى نماز توانند كرد و ذلك‏ قوله (ص): و جعلت لى الارض طهورا و مسجدا

پس چون موسى رسالت و پیغام حق آورد فرعون بفرمود تا آن كنیسها و نمازگاه ایشان همه خراب كردند و ایشان را از عبادت و نماز بازداشتند فرمان آمد از رب العزّة كه در خانها مسجد سازید و نماز كنید تا از فرعون ایمن باشید این آیت دلیل است كه كسى را كه از بیم ظالم نماز آدینه در جامع نتواند كرد تا هم در خانه نماز پیشین بگزارد و وى در آن معذور بود و الیه‏ اشار النبى (ص) قال: من سمع النّداء فلم یجبه فلا صلاة له الّا من عذر. قالوا یا رسول اللَّه و ما العذر قال خوف او مرض.

... اجْعَلُوا بُیُوتَكُمْ قِبْلَةً اى یقابل بعضها بعضا وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِینَ این خطاب با موسى است میگوید: بنى اسرائیل را خبر كن و ایشان را بشارت ده كه فرعونیان بآب كشتنى ‏اند و شما بجاى ایشان نشستنى اید.

همانست كه رب العزة گفت فَأَخْرَجْناهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُیُونٍ وَ كُنُوزٍ وَ مَقامٍ كَرِیمٍ كَذلِكَ وَ أَوْرَثْناها بَنِی إِسْرائِیلَ
و گفته ‏اند خطاب با مصطفى است میگوید و بشر یا محمد المؤمنین بالنصرة فى الدنیا و الجنة فى العقبى.

وَ قالَ مُوسى‏ رَبَّنا إِنَّكَ آتَیْتَ فِرْعَوْنَ وَ مَلَأَهُ زِینَةً ...
معنى آنست كه ایشان را مال و نعمت و زینت دنیا دادى تا ایشان را در آن نعمت بطر گرفت، و بى‏راه شدند و از ایمان سر وا زدند، گردن كشیدند، تا عاقبت بدان آمد كه آن نعمت سبب ضلالت ایشان گشت.

و گفته ‏اند لام كى است كقوله: لَأَسْقَیْناهُمْ ماءً غَدَقاً لِنَفْتِنَهُمْ فِیهِ یقول آتیتهم كى تفتنهم فیضلوا و یضلّوا، نعمت دادى ایشان را تا دلهاى ایشان در فتنه افكنى، خود بى راه شوند و دیگران را بى راه كنند...

رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى‏ أَمْوالِهِمْ
سه بار خداوند خویش را خواند و گفت: ربنا
سنّت است كه دعا خواهى كرد سه بار اللَّه خوانى گویى: ربنا ربنا ربنا.
چنان كه موسى خواند و در سدیگر بار گفت: اطْمِسْ عَلى‏ أَمْوالِهِمْ ...
میگوید: بار خدایا مال ایشان و خواسته ایشان به نیست آر و از هیئت و آساى خود بگردان
رب العالمین اجابت كرد و آن مالها و مطعومهایشان سنگین كرد ...

وَ اشْدُدْ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ ...
مى‏گوید: بار خدایا ایدون بادا كه ایمان نیارند تا بعذاب دردناك رسند امروز غرق و فردا حق امروز بكفر مرده، فردا بآتش دوزخ سوخته.

قالَ قَدْ أُجِیبَتْ دَعْوَتُكُما
موسى دعا میكرد و هارون آمین میگفت و آمین گفتن هم دعا است ازین جهت دَعْوَتُكُما گفت
و نیز در اوّل این آیت گفته كه إِلى‏ مُوسى‏ وَ أَخِیهِ و اجابت دعا آن بود كه رب العالمین فرعون را و قبطان را بآب غرق كرد و میان دعاى موسى و اجابت حق چهل سال بود
... ایشان را درین آیت نهى كرد از دو چیز از نومیدى از فرج و از استعجال در دعا.
...
وَ جاوَزْنا بِبَنِی إِسْرائِیلَ الْبَحْرَ ... حَتَّى إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ اى غمره الماء و قرب هلاكه قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ اى بانه لا إِلهَ إِلَّا الَّذِی آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِیلَ
و شرح این قصه مستوفى در سورة البقرة رفت
...
چون موسى قوم خود را خبر داد از هلاك فرعون و غرق وى قومى از ایشان جحود كردند و انكار نمودند گفتند: ما مات فرعون و انه اعظم شأنا من ان یغرق
پس فرمان آمد بدریا تا فرعون را از قعر خویش وا سر آورد و بر سر آب بایستاد و فرعون ازین سرخه بود كوتاه بالا بى ملح همچون گاوى نر، و بر وى سلاح بود و درع بگاه غرق...
قوم موسى چون فرعون را مرده بر سر آب دیدند و بر وى درع بود و سلاح گران و هرگز هیچ جیفه آدمى تا آن روز بر سر آب ندیده بودند آن جحود و انكار از دل بیرون كردند و دانستند كه آن آیتى عظیم است بر صدق موسى و نشانى است از قهر خداوند و راندن خشم خود بر فرعون، اینست كه رب العالمین گفت: لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آیَةً اى عبرة و نكالا...

وَ لَقَدْ بَوَّأْنا بَنِی إِسْرائِیلَ مُبَوَّأَ صِدْقٍ
آن متبوأ پیش از این مصر است و این مبوأ ایدر بیت المقدس. و قیل: هو الاردن و فلسطین و هى الارض المقدسة التی كتب اللَّه میراثا لإبراهیم و ذریته
این همان است كه جایى دیگر گفت وَ قُلْنا مِنْ بَعْدِهِ لِبَنِی إِسْرائِیلَ اسْكُنُوا الْأَرْضَ یعنى ارض القدس.
میگوید: جاى دادیم بنى اسرائیل را پس غرق فرعون جاى گزیده و پسندیده نیكو براستى متنزل وحى و مسكن انبیاء و زمین محشر وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ ایشان را روزیهاى پاك حلال دادیم یعنى در تیه پیش آنكه بقدس رسیدند و هى المن و السلوى و الماء من الحجر و طیبها منالها من غیر مكسبة و لا مسئلة.
...
قوله: فَإِنْ كُنْتَ فِی شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْكَ‏ ...
گفته ‏اند این خطاب بظاهر با مصطفى است اما مراد باین جز اوست كقوله: یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ یخاطب النبى و هو شامل للخلق كلهم.

و گفته ‏اند این خطاب نه با مصطفى است كه قدر وى بنزدیك حق جلّ جلاله از آن جلیل‏تر و بزرگوارتر است بلكه خطاب وى در آن مضمر است و تقدیر آنست كه قل یا محمد للشاك فى نبوتك فَإِنْ كُنْتَ فِی شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْكَ
و دلیل برین قول آنست كه در آخر سورت گفت قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنْ كُنْتُمْ فِی شَكٍّ مِنْ دِینِی

و گفته ‏اند: در عهد رسول خدا مردم سه صنف بودند
مؤمن مصدق و كافر مكذب و شاك فى الامر
لا یدرى كیف هو یقدم رجلا و یؤخر اخرى.
یكى مصطفى را استوار گرفت و رسالت وى بجان و دل پذیرفت مؤمن بود
دیگرى او را دروغ زن گرفت و از ایمان اعراض كرد كافر بود،
سه دیگر مردى بود گمان زده، میان كفر و ایمان ایستاده، این خطاب با وى است میگوید: فَإِنْ كُنْتَ ایها الانسان فِی شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَیْكَ ...

و گفته ‏اند: فَإِنْ كُنْتَ ان بمعنى جحد است اى ما كنت، هم چنان كه گفت جلّ جلاله وَ إِنْ أَدْرِی اى ما ادرى و ان كان مكرهم اى ما كان مكرهم، یرید فما كنت فى شك مما انزلنا الیك فسلوا یا معشر الناس انتم دون النبى (ص).

و گفته ‏اند اللَّه دانست كه رسول بشك نیست لكن خواست كه رسول گوید لا اشك و لا امترى تا حجت باشد بر اهل شك از قوم وى و تعییر و تبكیت ایشان هم چنان كه فردا با عیسى گوید « أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِی وَ أُمِّی إِلهَیْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ » و خود میداند جلّ جلاله كه عیسى نگفت لكن تا عیسى گوید.
...
قوله: إِنَّ الَّذِینَ حَقَّتْ عَلَیْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ ...
میگوید: براستى و درستى سخن خداوند تو بر مشركان عرب برفت و حكم كرد كه ایشان هرگز ایمان نیارند و اللَّه خود ایشان را بدین و هدایت و توحید مى ‏نپسندد.
«لا یُؤْمِنُونَ» وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آیَةٍ حَتَّى یَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِیمَ فلا ینفعهم حینئذ الایمان كما لا ینفع فرعون ایمانه.

« از تفسیر كشف الأسرار و عُدة الأبرار.میبدی»

   ادامه دارد ...   
 علی (ع)


مطالب مرتبط :
... مباحث قرآنی رمضان (01)
... مباحث قرآنی رمضان (02)
... مباحث قرآنی رمضان (03)
... مباحث قرآنی رمضان (04)
... مباحث قرآنی رمضان (05)
... مباحث قرآنی رمضان (06)
... مباحث قرآنی رمضان (07)
... مباحث قرآنی رمضان (08)
... مباحث قرآنی رمضان (09)
... مباحث قرآنی رمضان (10)
... مباحث قرآنی رمضان (11)
... دلیل تقدم سوره مبارکه حمد
... نظری به سوره مبارکه ناس
... خیر در نیوشیدن است
... سوره مبارکه بینه




سوره فاتحه و بقره
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (001)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (005)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (010)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (015)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (020)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (025)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (030)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (035)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (040)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (045)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (050)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (055)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (060)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (065)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (070)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (075)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (080)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (085)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (090)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (095)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (100)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (105)
كشف الأسرار و عُدة الأبرار (110)
           **********
سوره آل عمران
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (111)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (115)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (120)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (125)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (130)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (135)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (140)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (145)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (150)
تفسیر آل عمران.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (152)

           **********
سوره نساء
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (153)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (155)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (160)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (165)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (170)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (175)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (180)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (185)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (190)
تفسیر سوره نساء.كشف الأسرار و عُدة الأبرار (195)

           **********
سوره مائده
تفسیر سوره مائده 01 (196)
تفسیر سوره مائده 05 (200)
تفسیر سوره مائده 10 (205)
تفسیر سوره مائده 15 (210)
تفسیر سوره مائده 20 (215)
تفسیر سوره مائده 25 (220)
تفسیر سوره مائده 29 (224)


           **********
سوره انعام
تفسیر سوره انعام 01 (225)

تفسیر سوره انعام 05 (229)
تفسیر سوره انعام 10 (234)
تفسیر سوره انعام 15 (239)
تفسیر سوره انعام 21 (245)
تفسیر سوره انعام 26 (250)
تفسیر سوره انعام 31 (255)
تفسیر سوره انعام 36 (260)
تفسیر سوره انعام 37 (261)

           **********
سوره اعراف

تفسیر سوره اعراف 01 (262)
تفسیر سوره اعراف 05 (266)
تفسیر سوره اعراف 10 (271)
تفسیر سوره اعراف 15 (276)
تفسیر سوره اعراف 20 (281)
تفسیر سوره اعراف 25 (286)
تفسیر سوره اعراف 30 (291)
تفسیر سوره اعراف 35 (296)
تفسیر سوره اعراف 40 (301)


           **********
سوره انفال

تفسیر سوره انفال 01 (302)
تفسیر سوره انفال 05 (306)
تفسیر سوره انفال 07 (308)


           **********
سوره توبه

تفسیر سوره توبه 01 (309)
تفسیر سوره توبه 05 (313)
تفسیر سوره توبه 10 (318)
تفسیر سوره توبه 13 (321)


           **********
سوره یونس

تفسیر سوره یونس 01 (322)
تفسیر سوره یونس 02 (323)
تفسیر سوره یونس 03 (324)
تفسیر سوره یونس 04 (325)
تفسیر سوره یونس 05 (326)
تفسیر سوره یونس 06 (327)
تفسیر سوره یونس 07 (328)
تفسیر سوره یونس 08 (329)


           **********
سوره علق
تفسیر سوره علق

           **********
سوره قدر
تفسیر سوره قدر






مطالب اخیر وبلاگ:

تفسیر سوره یونس 07 (328)
تفسیر سوره یونس 06 (327)
تفسیر سوره یونس 05 (326)
تفسیر سوره یونس 04 (325)
حدیث ظلم از کلام امام جواد (ع)
خواص آب برنج




توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.